Ytong

ytong-interio-bloczki-paletaWarto również wspomnieć o takim producencie materiałów budowlanych jakim jest Ytong. Ytong jest europejskim producentem, a także największym dostawcą elementów z betonu komórkowego. Ta firma posiada swoją nazwę, która wywodzi się ze szwedzkiej nazwy wzmacnianego gazobetonu z Yxhult. Szwedzki naukowiec Axell Eriksson był twórcą technologii produkcji bloczków z betonu komórkowego YTONG. Po pierwszej wojnie światowej w Szwecji nastąpił kryzys energetyczny i szukano materiałów, które mogłyby zastąpić drewno, które wówczas posiadało ogromne zastosowanie w budownictwie.

W roku 1924 został opatentowany przez Axela Erikssona autoklawizowany gazbeton. Był on wówczas produkowany przy pomocy pisaku, wody, wpania oraz z niewielkich ilości anhydrytu z dodatkiem pasty aluminiowej, a także cementu. Pasta aluminiowa wchodziła w reakcje z wodorotlenkiem wapniowym przez co wydzielał się wodór. W wyniku tej reakcji uchodził on do masy i spulchniał ją przez co możliwe było uzyskanie porów. Początkowo ta metodo nie była bardzo popularna.

Produkowanie bloczków Ytong rozpoczęto an skalę światową w 1929 roku. W trakcie rozwoju produkcji zaczęto tworzyć firmy na terenie Polski i Niemiec, a działo to się w latach czterdziestych minionego wieku. Aby zmniejszyć wszelkie starty związane z produkcją wprowadzono cięcie odlewu za pomocą stalowych drutów przed samym procesem autoklawizacji. W Polsce obecnie istnieją cztery spółki YTONG, które mieszczą się w Ostrołęce, Pile, Miliczu i Sieradzu.

Podział żelbetu

6921250Jak już wcześniej było wspomniane żelbet jest elementem konstrukcyjnym. Poza tym wyróżnia się kilka rodzajów w zależności od tego jak wygląda współpraca wkładek stalowych z betonem. Te rodzaje to żelbet, siatkobeton oraz beton sprężony. Pierwszym z nich jest żelbet. Jest to przede wszystkim taki szkielet z prętów stalowych, który układa się w deskowaniu. W tym deskowaniu jest stawiany w odpowiednim miejscu wbudowania elementu bądź formie, a następnie zalewa się mieszanką betonową. Gdy beton otrzyma wymaganą wytrzymałość uzyskuje się element, w którym stal przenosi naprężenia rozciągające.

W tymże elemencie natomiast beton przenosi naprężenie ściskające. Obydwa materiały mogą razem ze sobą współpracować poprzez posiadanie zbliżonej wartości czynników rozszerzalności termicznej. Kolejnym rodzajem jest siatkobeton. Siatkobeton to przede wszystkim zbrojenie, które posiada postać siatek. Te siatki mogą być zgrzewane lub tkane. Najczęściej posiadają oczka o wymiarze 6 do 12 mm. Siatkobeton posiada zwiększoną wytrzymałość na obciążenie dynamiczne.

Poza tym jest jednorodny i jest odporny rozciąganie. Siatkobeton jest również odporny na powstawanie rys i jest bardzo szczelny. Ostatnim rodzajem jest beton sprężony. Jest to pewnego rodzaju zbrojenie, które jest wykonane ze stali posiadającej wytrzymałość na rozciąganie. Wyróżnia się dwa podrodzaje betonu sprężonego: strunobeton i kablobeton.

Żelbet

zbrojenie_zelbetMówiąc o betonowe warto również wspomnieć o żelbecie. Żelbet inaczej nazywany jest stalobetem lub żelazobetonem. Niektórzy natomiast niewłaściwie nazywają go żelbetonem. Przede wszystkim żelbeton to taki element konstrukcyjny, który został wytworzony poprzez połączenie z sobą betonu z wkładkami stalowymi. Właśnie to połączenie jest jednym z najczęściej stosowanych połączeń. Beton w tej konstrukcji odgrywa bardzo ważną rolę. Przede wszystkim jest on materiałem, który przenosi naprężenia ściskające pomimo tego, ze jego wytrzymałość na naprężenia rozciągające jest stosunkowo niewielka.

Natomiast stal odgrywa inną rolę. Przede wszystkim przenosi naprężenia rozciągające. Poza tym stal jest również bardzo często stosowana jako zbrojenie ściskane. Dzięki temu, ze połączono ze sobą przeciwstawne materiały uzyskać można w ten sposób przeróżnego rodzaju konstrukcje. W konstrukcji żelbetu stosuje się przede wszystkim zbrojenie z wkładki w postaci prętów, kabli, siatek, strun i lin. Poza tym spotyka się również takie konstrukcje, w których zastosowano sztywne zbrojenie, czyli takie, które posiada elementy stalowe o dużych przekrojach. Przyczepność betonu do stali jest możliwa dzięki właściwemu współpracowaniu zarówno betonu jak i stali, które posiadają zbliżoną rozszerzalność termiczną. Aby ta przyczepność była optymalnie największa stosuje się do tego pręty żebrowane. Żelbet stosuje się w konstrukcjach wiaduktów i mostów.

Uziarnienie

Baustelle mit KranW betonie bardzo ważne jest również jego uziarnienie. Za uziarnienie uznaje się skład granulometryczny, który inaczej jest nazywany granulacją. Uziarnienie to przede wszystkim rozkład wielkości ziaren w materiale, który jest rozdrobniony. Aby móc określić uziarnienie rozdrobnionego materiału należy dokonać analizy w laboratorium. Owa analiza będzie badać zawartość poszczególnych frakcji w ogólnej masie kruszywa bądź też gruntu. Wyróżnia się kilka metod badania uziarnienia. Do tych metod zalicza się przede wszystkim metodę sitową, analizę sedymentacyjną oraz analizę spektrofotometryczną. Pierwszą z metod jest metoda sitowa.

Przede wszystkim aby móc zbadać uziarnienie wykorzystuje się zestaw sit, których wielkość oczek znajduje się w zakresie od 0,05 mm aż do 80 mm. Sita są umieszczone jedno pod drugim. Ich kolejność odbywa się na zasadzie od największych czeka aż do najmniejszych. Cząsteczki drobniejsze opadają w dół poprzez wibrację sit, a grubsze pozostają. Kolejną metodą jest analiza sedymentacyjna. Polega ona na badaniu szybkości opadania cząstek w roztworze wodnym.  Bada się gęstość roztworu za pomocą aerometru w określonych dostępach czasowych. Za pomocą prawa Sokratesa oblicza się zawartość cząsteczek w mieszaninie o określonych średnicach zastępczych. Ostatnią metodą jest analiza spektrometryczna. Polega ona na analizie światła laserowego, który przechodzi przez roztwór zawierający cząsteczki.

Torket

torkretowanieJednym z procesów ściśle powiązanych z betonem jest torkretowanie. Przede wszystkim torkretowanie jest to dynamiczny sposób nakładania zaprawy bądź betonu. Torket polega na tym, że zaprawę bądź beton wystrzeliwuje lub wytryskuje w miejsce wbudowania. Poza tym torkretowanie również nazywa się wynik działania w stosunku do betonu natryskowego. Przede wszystkim torkretowanie ma swoje zastosowanie przy wszelakich pracach dotyczących naprawy i renowacji. Po raz pierwszy torkretowanie zostało zastosowane w 1910 roku przez Amerykanina Carl’a Ethan’a Akeley’a.

Na tomiast na kontynencie europejskim torkretowanie pojawiło się stosunkowo później, gdyż dopiero w roku 1921. Zastosowano go po raz pierwszy w Niemczech, a następnie w Wielkiej Brytanie w roku 1924. Torketowanie odbywa się za pomocą jednej z dwóch metod. Do tych metod zalicza się przede wszystkim metodę mokrą oraz metodę suchą. Metoda mokra polega przede wszystkim na tradycyjnym przygotowaniu zaprawy betonowej i hydraulicznym transportowaniu do dyszy natryskowej. Jeśli już zaprawa betonowa dotrze do dyszy natryskowej następuje pneumatyczny proces natryskiwania zaprawy betonowej w określone miejsce.

Metoda sucha natomiast charakteryzuje się tym, że w torkretnicy umieszcza się suchą mieszankę cementu oraz kruszywa. Następnie strumieniem sprężonego powietrza przesyłana jest do dyszy natryskowej. Poza tym osobno do dyszy prowadza się wodę. Mieszanka nawilża się w momencie natryskiwania. To jaka metoda zostanie zastosowana zależy głównie od warunków prowadzenia robót oraz od możliwości technologicznych.